Τρίτη, 30 Δεκεμβρίου 2014

«Έλληνα μου πρέπει να μάθεις οικονομία»

Ρωτήστε  τους  Τρέμη , Πρετεντέρη , Χατζηνικολάου , Τράγκα,  Παπαδάκη,  Στάη και άλλους δημοσιογραφικούς αστέρες  να σας πουν αν γνωρίζουν οτιδήποτε περί οικονομίας . Αν σας πουν πως γνωρίζουν , ζητήστε τους να σας εξηγήσουν κάτι θεμελιώδες πέρα από τα δεινά μιας τυχόν απόκλισης  στην ορθότερη πάντα θεωρία βάση των ‘ειδικών’… Μπορούν;; Αναφέρονται  σε λέξεις όπως  αγορές, swaps , funds , ανατιμήσεις, ελλείμματα..,  με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που τις υπόλοιπες ώρες κάποιοι άλλοι αναφέρονται στα αλατοπίπερα.

Μέσα από αυτό το άρθρο θυμηθήκαμε δύο πράγματα. Τους 'Μιντι - οικονομολόγους' των ομολόγων που λήγουν και τον Αρτέμη Σώρρα να λέει «Έλληνα μου πρέπει να μάθεις οικονομία» !! 
Μήπως  τελικά κάνουν τα πάντα ώστε ΕΣΥ να μην αντιληφθείς πως όταν δεν υπάρχουν κλέφτες,  η οικονομία είναι ευκολότερη από το ψάρεμα;; 
Σκέψου….

Κρατικά ομόλογα ως χρήμα


Το κόστος δανεισμού του Δημοσίου είναι μεγάλο, πράγμα το οποίο θα δημιουργήσει μεγαλύτερες δυσκολίες στο μέλλον. Εν τούτοις, το κράτος αποφεύγει να δανειστεί από εσωτερικές πηγές με χαμηλότερο επιτόκιο διότι, όπως υποστηρίζεται, αυτό θα μείωνε την ποσότητα του χρήματος, θα αύξανε τα επιτόκια και θα μείωνε τις επενδύσεις. Η πρόταση που διατυπώνεται παρακάτω αφορά αυτό ακριβώς το σημείο, πώς δηλαδή το Δημόσιο να δανείζεται από το εσωτερικό χωρίς αυτή την αρνητική επίδραση. 

Υποθέστε ότι το κράτος εκδίδει ένα ομόλογο 50 ευρώ το οποίο αγοράζει ο Γιάννης. Η ποσότητα του χρήματος έχει μειωθεί και το χαρτοφυλάκιο του Γιάννη έχει αλλάξει. Αν το κράτος με τα 50 ευρώ κάνει πληρωμές στο εσωτερικό, η ποσότητα του χρήματος θα αυξηθεί στο αρχικό επίπεδο και το κράτος θα έχει αυξήσει το χρέος του κατά 50 ευρώ. Αν το κράτος κάνει πληρωμές στο εξωτερικό, π.χ. για τόκους, η ποσότητα του χρήματος θα μειωθεί, το επιτόκιο θα αυξηθεί και το δημόσιο χρέος θα έχει αυξηθεί κατά 50 ευρώ. 

Υποθέστε τώρα ότι το κράτος περνάει νόμο σύμφωνα με τον οποίο τα κρατικά ομόλογα γίνονται δεκτά από το κράτος για εξόφληση χρεών των πολιτών προς το Δημόσιο. Ετσι ο Γιάννης μπορεί να χρησιμοποιήσει το ομόλογο που έχει για πληρωμή φόρων, προστίμων κτλ. προς το Δημόσιο. Ουσιαστικά το ομόλογο έχει γίνει χρήμα για το μέρος της οικονομίας που συναλλάσσεται με το κράτος. 

Συνεπώς, στην έκταση κατά την οποία το κράτος χρησιμοποιεί τα έσοδα από το ομόλογο για πληρωμές στο εσωτερικό, η έκδοση ομολόγου δεν μειώνει την προσφορά χρήματος. Αντίθετα, την αυξάνει. Φυσικά, αν ο Γιάννης δεν χρωστάει στο Δημόσιο, μπορεί αν θέλει να πουλήσει το ομόλογό του στον Γιώργο, ο οποίος χρωστάει. Ετσι είναι δυνατόν να δημιουργηθεί μια αγορά κρατικών ομολόγων τα οποία θα είναι ταυτόχρονα ένα είδος χρήματος. Επειδή το ομόλογο είναι έντοκο, θα είναι ταυτόχρονα χρήμα με τόκο. 

Οπως φαίνεται, η έκδοση εντόκων ομολόγων για την αντιμετώπιση των εσωτερικών χρεών του κράτους είναι μια λύση που αξίζει να διερευνηθεί από τους αρμόδιους παράγοντες. Μια ιδέα π.χ. θα ήταν, αντί περικοπής μισθών, το Δημόσιο να πληρώνει ένα μέρος, έστω το 10%, σε τέτοια ομόλογα και συνεπώς να μη μειώνει τη ρευστότητα της οικονομίας. 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου