Σάββατο, 9 Μαΐου 2015

Ο ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ ΚΑΙ Η ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ




Ονομαστή υπήρξεν η ηπιότης των λόγων και των πράξεων, καθώς και η έλλειψις κομπορρημοσύνης του Θεμιστοκλέους, όσον αυτός με τις προτροπές και τις ενέργειές του, εσημείωνεν επιτυχίες και οι Αθηναίοι εκαρπούντο τα ευνοϊκά αποτελέσματα της πολιτικής του.
Όταν όμως οι συμπολίτες του, εκλιπόντων των κινδύνων, άρχισαν να τον περιφρονούν και να τον κατατρέχουν, εξοστρακίζοντάς τον τελικώς στο Άργος, είπε χαρακτηριστικά στους Αθηναίους, οι οποίοι τον φθονούσαν και έδειχναν στο πρόσωπόν του μεγάλην αχαριστίαν:
«Τι, ω μακάριοι, κοπιάτε πολλάκις υπό των αυτών ευ πάσχοντες; Χειμαζόμενοι μεν ώσπερ υπό δένδρον υποφεύγατε, γενομένης δ’ ευδίας τίλλετε παρεξιόντες»….
«Διατί, ω μακάριοι, κουράζεστε να ευεργετείστε πολλές φορές από τους ίδιους ανθρώπους; Όσον μεν είσαστε σε κακοκαιρίαν, σ’ εμένα καταφεύγατε όπως κάτω από ένα δένδρον, ενώ όταν έγιναν καλές οι συνθήκες, περνώντας μου τινάζετε τα φύλλα»…
(Πλουτάρχου: Ηθικά – Περί του εαυτόν επαινείν ανεπιφθόνως)
9/5/2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΔΡΟΣΟΣ
(ΜΕΓΙΣΤΙΑΣ)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου